(ΕΛ) Το γράμμα σίγμα (κεφαλαίο Σ, πεζό σ, πεζό τελικό ς) είναι το δέκατο όγδοο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. Στα νέα Ελληνικά αναπαριστά το άηχο τριβόμενο φατνιακό σύμφωνο /s/ και το αντίστοιχο αλλόφωνο (π.χ. πέρασα), έχοντας παράλληλα και ηχηρές πραγματώσεις [z] μπροστά από ηχηρά σύμφωνα (π.χ. Σμύρνη). Το φώνημα συμβολίζεται σε μερικές περιπτώσεις και με το διπλό σίγμα (π.χ. θάλασσα).

Σε άλλα ελληνικά αλφάβητα χρησιμοποιήθηκαν αλλόγραφα όπως το σαν (<Ϻ>) και το σαμπί που ήταν αλλόγραφο του διπλού σίγμα. Το τελικό σίγμα <ς> μοιάζει και εσφαλμένα ταυτίζεται με το
ς (στίγμα, <στ> ή σίγμα ταυ), το οποίο όμως έχει αριθμητική αξία

ς´=6. Το τελικό σίγμα δεν χρησιμοποιείται ως αριθμητικό.

Το <Σ> αντλεί την καταγωγή του από το φοινικικό γράμμα Sin Σιν,ενώ αντιστοιχεί στο γράμμα S s του λατινικού αλφαβήτου, το οποίο προήλθε από το Σ.

Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία σ´=200.

Τ.β 1.26.789.076.84.95.2.0.+9.7.Δ+

(ENG)Sigma (/ˈsɪɡmə/ ⓘ SIG-mə;[1] uppercase Σ, lowercase σ, lowercase in word-final position ς; Greek: σίγμα) is the eighteenth letter of the Greek alphabet. When used at the end of a letter-case word (one that does not use all caps), the final form (ς) is used. In Ὀδυσσεύς (Odysseus), for example, the two lowercase sigmas (σ) in the center of the name are distinct from the word-final sigma (ς) at the end.

In the system of Greek numerals, sigma has a value of 200. In general mathematics, uppercase Σ is used as an operator for summation. The Latin letter S derives from sigma while the Cyrillic letter Es (С) derives from a lunate form of this letter